பொடியனின் இதர செலவுகள்...

நாலணாவுக்கு நாலு தேன்மிட்டாய்,

ஐம்பது பைசா பப்புல் காம்,

ஒரு ரூபா சேமியா ஐஸ்,

கோலி பாட்டில் கருப்பு கலர் ரெண்டார ரூபா,

அஞ்சு ரூபா குட்டிக் கார்,

பத்து ரூபாய்க்கு தியேட்டரில் புதுப்படம்,

இருபது ரூபா துப்பாக்கி,

அம்பது ரூபா கைக்கடிகாரம்,

என

பொடியனின் இதர செலவுகள் ஏறிக்கொண்டே   போயின...
அவன் வயதோடு சேர்ந்து!

சுழலும் சக்கரம்

கனவு காண்பதென்றால்
அத்தனை மகிழ்ச்சி
பொடியனுக்கு!

கற்பனை
அவனுக்குத் தானாய் வந்து கொட்டும்.

பனிரெண்டாம் வகுப்பு
இறுதித் தேர்வில் பொடியன்,
இரண்டு பக்கங்களுக்கு மிகாமல்
விடையளிக்கும் கேள்விக்கு
சிந்தித்தான்,
சிந்தித்தான்,
சிந்தித்துக் கொண்டே இருந்தான்.

பொடியன் அறிவான்,
தன் விடைகளின் மதிப்பெண்கள்
நான்கு சுவருக்குள்
தேநீரும் வடையும் பிஸ்கோத்தும்
மற்ற சில விடைத்தாள்களும்
நிறைந்த மேசையில்
சிவப்போ அல்லது பச்சை நிற மையோ
கொண்டு நிரப்பப்படும் என்பதும்,
தன் விடைத்தாளை
எடுக்கும் நேரத்தில்
திருத்துபவரின் தலைக்கு மேல்
வீடு அமர்ந்திருக்கும்
கிரகங்களின் நிலையைப்
பொறுத்தே அந்த மதிப்பெண்ணும்
அமையும் என்பதும்.

இருந்தும்,
புதிதுபுதிதாய் சிந்தித்தான்
விதவிதமாய்  கற்பனை செய்தான்
என்னவெல்லாம் எழுதலாம் என்று திட்டமிட்டான்.

தேர்வு முடிய அரைமணி நேரம் முன்
அடித்த முதல் மணி
பொடனி வழியே
சுயநினைவைக் கொண்டு வந்து சேர்த்தது
பொடியனுக்கு!

சிந்தித்த நேரம்
விரயம் விரயம்
என நொந்து
அரைமணி நேரத்தில்
இயன்றதை எழுதி சமர்ப்பித்தான்
பாவம்.

இப்போது
இன்று
வாழ்க்கையை எப்படி எல்லாம்
வாழலாம் என்று
கற்பனை செய்து
திட்டம் வரைந்து கொண்டு இருக்கிறான்
பொடியன்!

பாவம்
எப்போது அடிக்குமோ தெரியாது
அல்லது அடிக்குமோ அடிக்காதோ தெரியாது
அந்த முதல் மணி!
                                                                                        -கிர்பால்

பரம பதம்

சுற்றமும் நட்பும் கூட்டி

பரம பதம் விளையாடுவான் பொடியன்.

புளியங்கொட்டை, செங்கல்,

பித்தளைக் கம்மல்

போன்ற அரிய பல காய்களுக்கு நடுவில்

எப்பொழுதும்

சிவப்பு நிற

சட்டைப் பொத்தான் பொடியனுடையது.

படிப் படியாய் ஏறி எல்லோருக்கும் முன்னால்

பரமன் பதம் தொட்டு விடுவான்

வழக்கமாக.

எப்போதும் முதல் ஆளாய் வெல்வதால்

அவன் ஆட்டமும் பாட்டமும் தாங்க முடியாது முன்பு!

சிவப்பு நிற பொத்தான் தொலைந்து போன

அந்த துரதிர்ஷ்ட நாளில் இருந்து

அவன் இறங்காத பாம்பில்லை!

எல்லோரும் மோட்சம் பெற்ற பிறகும்

நாலைந்து சுற்று சுற்றி வந்தே ஏறுவது என்றானது.

ஏழு பிறப்பிலும்

ஏழு கடல்,

ஏழு மலை தாண்டியும்

இனி

கிடைக்கக் கடினமானது,

யாரோ

கடித்துத் துப்பிவிட்ட

சிவப்புப் பொத்தான்.

பின் ஒரு நாள்,

"மோட்சமாவது

நாய் மூச்சாவாவது" என்று சொல்லி

கோபம் வந்து

கிழித்து எரிந்து விட்டான்

பரம பத அட்டையை!

இனி எவருக்கும் கிட்டப்பெறாததானது மோட்சம்..!

திராட்சைத் தோட்டத்துக் காற்று

திராட்சைத் தோட்டத்துக் காற்றை நாசியில் நுகர்ந்தபடியே, 

வாயை அகலத் திறந்து

நாக்கை மடக்கி நக்கிப் பார்த்தான் பொடியன்... 

நறுமணம் சுமந்து வந்த காற்றில் திராட்சை ரசச் சுவை ஏன் இல்லாமல் போனது? 

மீண்டும் 

நாசி நிறைய நறுமணத்தை நிரப்பிக் கொண்டு 

உண்ணாமல் ஊர் சுற்ற ஓடிப் போனான். 

அவன் பின்னால் துரத்தி ஓடிப் போனது திராட்சைத் தோட்டத்துக் காற்று...

புதிய போராட்டம்...

மன உறுதி கொள்,
புத்தியைக் கூர்மையாக்கு,
பார்வையைத் தெளிவாக்கு,
விரல்களை ஆயுதமாக்கு,
ஒவ்வொரு நொடியையும் உற்று கவனி,
ஒரு மனதாக்கு,
இறைவனைத் துணைக்குச் சேர்,
நம்பிக்கை வை,
தோல்வியை நினைத்து வருந்தாதே,
வென்றால் நீ இலட்சத்தில் ஒருவன்,
குறுக்கு வழியை எண்ணாதே,
"Payment Option" வரை சென்று விட்டால்
வென்று விடலாம்
சொல்ல மறந்து விட்டேன்,
தத்கால் இரயில் முன்பதிவுக்கு அடையாள அட்டை அவசியம்
ஏதாவது ஒரு அடையாள அட்டை எண்ணை
முன்கூட்டியே 8 மணிக்கு முன்னால் எடுத்து வைத்துக் கொள்!

மகளிர் தினம்...

அன்பு, ஆறுதல், அறிவு, துணை...
என் வாழ்வை அழகாக்க
அனைத்தையும் அளித்தாய்!
அம்மா,
அக்கா,
தங்கை,
தோழி
என்று பல முகங்களில்
என் உலகை நிறைக்கின்ற
பெண் என்னும் பேருண்மையே!
இந்த நாளை உனக்கு அர்ப்பணிக்கின்றேன்,
எந்த நாளும் உந்தன்
கருணை இன்றிக் கழிவதில்லை என்று....

களிமண் - ஒரு குட்டிக் கதை

யாரோ கொடுத்த ஒரு பிடிக் களிமண்ணை
ஆசையோடு வாங்கி - அதில்
தனக்குப் பிடித்த பொம்மை ஒன்றை
தானே செய்து
தனக்கே தனக்கென்று வைத்துக் கொண்டாள்
அந்தக் குழந்தை...
அதனோடு விளையாடினாள்,
அதனோடு பேசினாள்,
அதனோடு கொஞ்சினாள்,
தன் படுக்கையில் அருகில் வைத்துப் படுத்துக்கொண்டாள்,
நெடு நாட்கள்
களிமண்ணை பொம்மையாக்கின கர்வம் கொண்டிருந்தாள்.
அவளே,
வளர்ந்து
மணம் முடித்த பின்
தன் கணவனைத் திட்டும் போது சொன்னாள் இப்படி -
"களிமண்ணு மண்ட! இத ஏந்தலைல கட்டிட்டாங்க..."
என்ன சொல்ல,
களிமண்ணை பொம்மையாக்கும் கலை மறந்து விட்டாள் என்க!

சேருமிடம்!

இறந்ததில்லை!

சேருமிடம் அறிந்ததில்லை!

விட்டோடாத ஆசைகளை
அறவே அழித்ததில்லை!

பெற்றதும் இழந்ததும்
எவை எவை? தெரியவில்லை!

கட்டில் அடங்கா கனவுகளைக் கொன்று அழித்தும்
அவை சாகவில்லை!

உள்ளம் கொள்ளும் உணர்ச்சிகளின் பிறப்பிடம்
எதுவென்றே புரியவில்லை!

இந்த நொடி மறைந்து அடுத்த நொடி தோன்றுவதை
கண்களால் கண்டதில்லை!

உறவென்னும் நட்பென்னும், காதலென்னும் கட்டுக்கள்
மூளையின் எந்த மடிப்பில் பதிந்துள்ளன?
ஒன்றுமே விளங்கவில்லை!

இல்லாத கடவுள் இல்லாது போன இடத்தில்
உலகமும் இல்லாது போயிருந்தால்
இல்லாமை என்னும் வெற்றிடத்தில் அமிழ்ந்து போயிருப்பேனோ
ஆனந்தமாய்..?

காதோரம் ஒரு ரீங்காரம்...

கொசுவுக்குப் பல் இல்லை என்று தெரிந்தும்
"கொசு கடிச்சிருச்சு! கொசு கடிச்சிருச்சு"
என்று ஊரே கூடிப் பழிசுமத்த,
அது பொறுக்காத கொசுக்கள்
ஊர் முழுக்கப் படை எடுக்க,
நேற்று இரவு
மின்சாரம் புட்டுக்கொள்ள,
காத்தாடி ஓய்ந்து நிற்க,
ஆல் அவுட்டும் தூங்கிப்போக,
நடுநிசியில் மாட்டிக்கொண்டேன்!!!

இடைவிடாது கடித்துக்
காதில் ரீங்காரம் இட்டுக் கொக்கரித்தன
பொல்லாத கொசுக்கள்!

வில்லத்தனமான ரீங்காரத்தை மொழிப்பெயர்த்ததில்...
"நான் கடிக்கிறேனா? நான் கடிக்கிறேனா?
இதுக்குப் பேரு உங்க ஊருல கடிக்கிறதா?
இன்னைக்கு உன்னோட O+ காலிடா..."

நந்தலாலா - அணிந்துரை

நந்தலாலா ஒரு அருமையான திரைப்படம். கலைஞர்கள் முதலில் தங்கள் படைப்பைக் காசாக்கப் பாடுபடுவார்கள். பிறகு காசுக்காக கலையைப்படைக்கப் பாடுபடுவார்கள். இது கலைஞர்களின் வியாதி. இது தான் கலைப்படம், வர்த்தக ரீதியான படம் எனத் தரம் பிரிக்கச் செய்கிறது. ரசிகர்களின் ரசனையின் தரமும் ஒரு அளவுகோலாக எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும். மணிரத்னம் போல், 'நான் எனக்குக் கைவந்த கலையைப் படைப்பேன், ரசிப்பதும் ரசிக்காததும் தனி மனிதனின் விருப்பம்' என்னும் கலைஞர்கள் பொக்கிஷமானவர்கள். அப்படித் துணிச்சலாக எடுக்கப்பட்ட முழு நீளத் திரைப்படம் நந்தலாலா. மிஷ்கின் ஒரு உண்மையான கலைஞன்! தமிழ் இரசிகர்களின் தரம் மிளிர்ந்து இருப்பதால் 'நந்தலாலா' வர்த்தக ரீதியான கலைப்படமாக வெற்றி பெரும்.

நந்தலாலா பார்த்த பொழுது ஒரு அழகான நாவலைப் படித்த அனுபவம் ஏற்பட்டது. திரைவடிவத்தில், குறைவான வசனத்தில், நிறைவான காட்சிகளில் கதை படித்தது அற்புதமான அனுபவம். இளையராஜாவின் இசையோடு கதை படித்தது மனதில் உணர்ச்சிப் பெருக்கெடுக்க வைத்தது. ஜப்பானியத் திரைப்படமான கிகுஜிரோவின் மொழிப்பெயர்ப்பு நந்தலாலா. ஆனால் கிகுஜிரோவிற்கும் நந்தலாலாவிற்கும் திரைக்கதையில் சில குறிப்பிடத் தகுந்த வேறுபாடுகள் உண்டு. குறிப்பாக நந்தலாலாவின் கனமான க்ளைமாக்ஸ்.

காதல், இரத்தம், துரோகம், பாலியல், பிரம்மாண்டம் - இவையெல்லாம் காசு பண்ணும் கலைஞர்கள் கட்டிப் போராடும் கதைக் கருக்கள். காசு கொடுத்துப் படம் பார்க்கும் இரசிகர்களுக்குத்தான் அத்தனை சலிப்பும் ஏமாற்றமும். நந்தலாலா, 'அன்பை' மையமாக வைத்துக் கதை சொல்கிறது. அதுவே உண்மையான இரசிகர்களுக்குத் திருப்தி அளிக்கிறது.

அம்மாவைத் தேடிச் செல்லும் இருவரின் கதை என்பது நந்தலாலாவின் ஒரு வரிச் சுருக்கம். ஒருவன் அன்பால் தேடுகிறான், மற்றொருவன் கோபத்தால் தேடுகிறான் என்பது சுவாரசியம். பயணக் கதைக்குரிய வித்தியாசமான மனிதர்களின் சந்திப்பு, ஓட்டம், சிரிப்பு, அழுகை, பெருமிதம் எனக் கதை நகர்கிறது. தார்ச் சாலையின் வெப்பத்தை நாம் சுவாசிக்க முடிகிறது. ஒளிப்பதிவு பிரமாதம். அன்பின் ஏக்கத்தைக் காட்சிகள் விளக்குகின்றன. தாத்தா பாட்டியின் பராமரிப்பில் இருக்கும் சிறுவன் 'அகி' தன் அம்மாவைத் தேடிப் பயணிக்கிறான், மனநல மருத்துவமனையில்இருந்து வெறுப்புடன் தப்பி சாலையில் பயணிக்கிறான் பாஸ்கர் "uncle". அகி "அன்னவயல்" நோக்கிப் பயணிக்கிறான், பாஸ்கர் "தாய்வாசல்" நோக்கிப் பயணிக்கிறான். அகியும் பாஸ்கரும் ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலையில் சந்திக்கிறார்கள். இருவரும் தங்கள் பணத்தைப் பறிகொடுத்த நிலையில் ஒருவருக்கு ஒருவர் துணை ஆகின்றனர். (இங்கு "uncle" பாஸ்கர் பறிகொடுப்பது சில்லறைகள், சிறுவன் அகி பறிகொடுப்பது சிலநூறு ரூபாய். இரசிக்க வேண்டிய முரண். இது போல் படம் நெடுக இரசனை மிகுந்த காட்சிகள் ஏராளம்). 'ஒருவருக்கு ஒருவர் துணை இங்கு, அன்பு மட்டும் அனாதையா?' என்ற கேள்விக்குப் பதில் பயணத்தில் இவர்கள் சந்திக்கும் மனிதர்களிடம். அங்கங்கு இழையோடும் நகைச்சுவை இரசிகர்களிடம் இருந்து கைதட்டல் சேர்க்கிறது. திரைக்கதை சலிப்பூட்டவில்லை. அம்மாவைத் தேடிச் சென்றவர்கள் இறுதியில் அம்மாவைக் கண்டுபிடிக்கின்றார்கள். அன்பு செலுத்துபவள், அன்புக்காக ஏங்குபவள் அம்மா என்றால், அகிக்கு 'அவள்' தான் அம்மா. தப்பை மன்னித்து ஆதரவு தந்து அரவணைப்பது அம்மா என்றால், அவளுக்கு 'அவன்' அம்மா. அன்பு வாழ்க்கையை அழகாக்குகிறது!

நந்தலாலாவைப் போற்ற வேண்டும். இது போன்ற தரமான முழு நீளத் திரைப்படங்கள் தமிழில் இன்னும் நிறைய எடுக்கப்பட வேண்டும். நம் உண்மையான இரசனையைப் பகிர்ந்து கொள்வோம் நண்பர்களே... :-)