Tuesday, November 4, 2008

காமுகம்

அன்று,
இரண்டொருவர் மட்டும் நடமாடும் அதிகாலைப் பனிவேளை,
ஓர் புறநகர்ச் சாலை -
அவள் பின்னால் அவன்!

காமத்தின் விசையால்
அவளை மோப்பம் பிடித்துக் கொண்டே
பின்தொடர்கிறான் அவன்!
அவள் பதுங்கிப் போனாலும்
அவன் விடுவதாயில்லை!

'வள்' என்கிறார் போல்
அவள் திரும்பிப் பார்த்தும்
சற்றே நின்று விட்டு
காமத்தின் கோரப்பற்களைக் காட்டுகின்றான்.

அவள் ஓட ஆரம்பிக்கின்றாள்,
அவன் துரத்த ஆரம்பிக்கின்றான்.

கொஞ்சம் தூரம் ஓடிய பின்
அதற்கு மேல் ஓட வழியின்றி நிற்கின்றார்கள்.
முட்டுச் சந்தில் அவளும் அவனும்
சில வீட்டு ஜன்னல்களும்.

மீண்டும் 'வள்' எனும் பார்வை.
ஆனால் இம்முறை,
அவன் மிகவும் தைரியமுடனும்
அனுபவத்துடனும்
பொறுமையுடனும் அவளை நெருங்கி
அவள் காதருகே நாசி வைத்து மோப்பம் பிடித்து
அப்படியே கீழே ஊர்ந்து வால் வரை சென்று..!
அவளால் ஏதும் செய்ய இயலவில்லை.
அதன்பின் அவனால் அவள் இயக்கப்படுகின்றாள், நெடுநேரம்!

ஜன்னலின் வழியே பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்
ஒரு சிறுவனின் கண்களை மூடுகின்றாள் அவன் அம்மா

'ஏம்மா கண்ணப் பொத்துற?' என்கின்றவனிடம்,
'இரட்ட நாயப் பாத்தா படிப்பு வராதுடா கண்ணு! உள்ளே போ!' எனப் பிள்ளையைப் பண்படுத்துகின்றவளின் மனதுக்குள்,
'மார்கழி மாசம் வந்தாக்கா இந்த நாய்ங்களால இது ஒரு தொல்ல
இதுங்களப் புடிக்க மறுபடியும் கார்ப்பரேஷன்காரங்க வரக்கூடாதா?'

விலங்குகளை விலங்கினமாகவே வைத்திருக்க உதவுகின்றது காமம்!